3 Gouden Tips om af te rekenen met… bak-kabouters



Je hoort het best veel, paarden die schrikachtig zijn tijdens de training of een bepaalde hoek(en) in de bak hebben waar ze telkens schrikken. Is het een bepaald licht? Een donkere plek? Het is volgens sommigen vaag waarom paarden zo nerveus of schrikachtig zijn, daarom wordt het ook wel ‘Bak-kabouters’ genoemd.

Die ‘bak-kabouters’ zorgen ook wel vaker voor paarden welke de focus verliezen of alleen maar ‘naar buiten kijken’ en ‘niet met mij bezig zijn’.L

Leraren
Toen je zelf op school zat, had je vast een leraar waarbij het lastig was om je hoofd erbij te houden. Hij praatte monotoon, las alleen de stof voor, bleef te lang hangen bij een onderwerp. Kon daarbij ook nog eens geen orde houden en al gauw werd er met propjes gegooid en praatte iedereen door elkaar. Herkenbaar?
Gym was voor mij goed te doen. Ik heb mijn lichaamsbouw mee en ben redelijk soepel. Toch was de gymles een verschrikking. Mijn gymleraar heerste als een kleine dictator. Je mocht onder de les niet praten, niet zitten en hij liet eerste de oefeningen uitvoeren door de kinderen die het erg goed konden en benadrukte tijdens de oefeningen nog eens dat iedereen het zo zou moeten kunnen. De lat lag zo hoog dat ik al met zweet in mijn handen stond, lang voordat ik aan de beurt was. Zo gespannen als een veer, lukte het vervolgens bijna nooit om soepel de oefening te kunnen doen als ik dan aan de beurt was ook al kon ik het wel.

Rekening houden met
In de training met je paard kan hetzelfde gebeuren. Veel trainingssessies zijn voor het paard veel te moeilijk. Lichamelijk maar vooral ook mentaal. Ik heb het idee dat veel mensen vergeten dat ze te maken hebben met een levend dier, een vluchtdier wat al miljoenen jaren voor ons rond liep. Om daarbij ‘even’ het instinct wat in miljoenen jaren geperfectioneerd is, uit te schakelen en jouw wil op te leggen, er zelfs op te gaan zitten en daarbij ook te verwachten dat dit allemaal ‘zo gepiept is’ en dat het paard meteen snapt wat jij wil en dit ook lichamelijk goed uitvoert is ondenkbaar.

Kleine of toch grote signalen?
Toch lijkt het bij veel paarden alsof ze dit, opvallend genoeg, best goed accepteren. Dit lijkt zo…. totdat je beter gaat kijken. Poept je paard meer dan 1 keer tijdens je training? Houdt hij zijn ogen strak, zonder te knipperen? Vormen zich rimpels rond de neus? Zwiept hij met zijn staart? Schudt hij met zijn hoofd? Houdt hij zijn hoofd strak omhoog en zijn rug recht? Of kijkt je paard naar buiten en schrikt hij in iedere ietwat donkere hoek?

Je paard probeert je duidelijk te maken dat hij niet comfortabel is, het niet begrijpt of in sommigen gevallen/momenten pijn heeft. Als je het mij vraagt, is het een cyclus. Van mentale onbalans – lichamelijke onbalans en daardoor weer mentale onbalans. Dit uit zich vervolgens in allerlei vormen van gedrag.

Wat kun jij eraan doen?
Misschien heb jij het niet eens veroorzaakt, maar degene die jouw paard eerder had, of degene die het heeft ‘beleerd’ wel en je paard heeft dus slechte ervaringen. Het is alleen nooit te laat om opnieuw te beginnen.

1. Wat ben jij voor een leraar?
Ben eens eerlijk tegen jezelf en bepaal wat voor leraar jij bent voor je paard? De gymleraar met de ijzeren discipline die eist dat alle oefeningen foutloos uitgevoerd worden? Of de saaie leraar die geen orde kan houden?
Kun jij je paard motiveren? Weet je wat je paard echt graag heeft? Ga maar eens na wat je je paard heel gemakkelijk hebt kunnen leren en wat je toen gedaan hebt.

2. Hoe wordt je de ideale leraar?
Je hebt ze vast ook gehad. Leraren die begrepen hoe moeilijk het was voor jou om die lastige stof eigen te maken, die moeilijke oefening te doen en dit wisten op te delen in snapbare en uitvoerbare kleinere ‘brokken’ en waarbij je zeeën van tijd kreeg. Bij iedere kleine stap die je wel snapte, kreeg je dan ook nog eens een glimlach en een knipoog. Wow! Zie je wel dat je het wel kon. Je groeide spontaan een meter!
Dit wil jouw paard ook! en in iedere trainingssessie. Je kunt die ideale leraar ook worden. Maar die ideale leraar heeft dat ook niet eventjes in een jaar geleerd en door nooit op zijn bek te gaan. Die leraar heeft dit zo geleerd omdat hij dit zelf ook zo ervaren heeft en weet hoe moeilijk het is.

3. Blijven zoeken en nooit stoppen met verbeteren
Waarom doet je paard zoals het doet? Laatst was ik bij iemand die vertelde dat het paard lastig begon te doen onder de training, op een gegeven moment niet meer wilde meewerken en niet met haar bezig was, maar met de buitenwereld. Na 5 minuten te kijken naar de oefeningen die ze met haar paard aan het doen was, zag ik dat ze van het paard hele lastige, ongemakkelijke houdingen vroeg. Door vervolgens 3 minuten de oefeningen te vragen met maar de helft van de houding en het paard hierna te belonen, bood het paard vervolgens bij stilstand spontaan al zelf iets aan. De eigenaresse stond ervan te kijken. Hoezo vindt dit paard training niet leuk?! Het goede was dat zij wist dat er waarschijnlijk iets niet goed was en gelukkig verder is gaan zoeken.

Nu is het laatste vooral erg lastig. Wanneer vraag je iets van het paard wat lichamelijk niet uitvoerbaar is? En wanneer vraag je niet genoeg en wordt je paard lichamelijk maar ook mentaal niet uitgedaagd. Dit is iets waar je zelf in zal moeten groeien door te zoeken, je te verdiepen, les te nemen en continue heel kritisch naar jezelf te blijven kijken en vooral naar je paard. Blijf jezelf afvragen waarom het niet voor allebei plezier, ontspanning en heerlijk bewegen kan zijn. Zelf blijf ik op deze manier continue nieuwe inzichten op doen om het voor mijn paarden weer beter te kunnen doen.



Wandelen zonder halster om

Ik vind wandelen met een paard zo’n fijne manier van tijd doorbrengen samen. Ik ga dan ook minimaal eens in de week met Noa. Lekker ontspannen en nergens aan denken. Ik belast hem niet en hij kan mij zien. Om de zoveel tijd een plukje gras eten. Natuurlijker dan dat wordt het volgens mij niet want samen zijn we een minikudde en doen we ook precies hetzelfde.

Hieronder een filmpje van ons, waarbij Noa nog meer vrijheid heeft.

Trainen in vrijheid, pure feedback van je paard

Er bestaat steeds meer interesse in wat er in paarden omgaat, wat ze ‘denken’ en wat ze ‘vinden’. Dit blijkt wel uit vele uitgevoerde onderzoeken en uit wijd uiteenlopende trainingsmethodes. Vaak blijft het lastig om hier zelf als paardeneigenaar keuzes in te maken. Je hebt tenslotte niet te maken met een machine, maar met een levend wezen met behoeften, mogelijkheden, maar ook beperkingen. Hoe kom je er nu achter wat jouw paard bijvoorbeeld ‘vindt’ van jou en de manier/methode waarop je traint? Lees meer

Basisoefening 5 – Volte/Circling game

Ik heb weer een Basisoefening uitgeschreven, dit keer, oefening 5.
Deze oefening is er voor om het paard te laten begrijpen dat het zijn taak is om op de volte te blijven lopen (in dezelfde gang), om dezelfde richting aan te houden die wij van het paard vragen en tegelijkertijd dient het paard zelf op te letten waar hij loopt en waar jij bent. Ook kun je hiermee het paard stimuleren, vooral op mentaal en emotioneel gebied. Het leert het paard ook om verbinding te houden met jou, door er een spelletje van te maken. Lees meer

 

 

Training van een (ander) paard – start met Basisoefening 1

Aangezien ik de komende tijd waarschijnlijk meer tijd kan besteden aan het trainen van andere paarden en het eventueel daarbij begeleiden van hun eigenaren, besteed ik de komende weken aandacht aan het uitschrijven van de Basis Grondwerkoefeningen

Basisoefening 1 – Vertrouwen opbouwen/Friendly game

Deze oefening is bedoeld voor het opbouwen van vertrouwen. Want wanneer je paard je niet vertrouwt, kun je ook niet verder met andere oefeningen. Een angstig of wantrouwend paard staat niet open om te leren of om met ons te communiceren. Het vertrouwen van het paard moet je verdienen. Dit doe je door de tijd te nemen en niet te forceren. Lees meer