Ongelijkheid in de voorvoeten kan leiden tot blessures  

Uit recent onderzoek: (http://horsetalk.co.nz/2015/02/06/balanced-feet-important-presence-conformational-issues/#axzz3REPHyJwv)) is opnieuw gebleken dat ongelijkheid in de voorvoeten van het paard kan leiden tot verstoorde gangen, kreupelheid en eventueel zelfs tot peesproblemen en hoefkatrolontsteking, zodanig dat paarden vroegtijdig met pensioen moeten of erger…

Meer weten over de oorzaak? En de voorkoming hiervan? 

Wat is de oorzaak van ongelijke voeten?

Vanaf de geboorte heeft ieder paard voorkeur voor het gebruik van de voorbenen. Het steunt nu eenmaal meer op één voorbeen. Kijk maar eens naar een grazend paard of veulen.

Er zijn paarden welke ‘rechtshandig’ zijn, dit wil zeggen dat het rechtervoorbeen sterker is en het paard hier een betere coördinatie mee heeft dan met het linkervoorbeen. Andersom is het paard dus ‘linkshandig’ als het linkervoorbeen sterker is en het paard hier een betere coördinatie mee heeft. Eigenlijk dus net zoals wij mensen links- of rechtshandig zijn.

Hierbij speelt ook mee dat door de jaren heen in de paardenfokkerij de verhouding tussen de hals en de lengte van de benen letterlijk ‘scheef is gegroeid’. De benen werden langer en de hals korter. Door een kortere hals en langere benen moet het veulen veel meer door de benen zakken om te kunnen grazen waardoor er nog meer belasting (gewicht) op het voorkeursbeen komt. Daardoor wordt de hoef van dit been door de druk van het gewicht erg plat en de andere hoef, kan door de verminderde belasting, of de belasting van vooral de teen een bokhoef worden. Zorgen voor hoger gras en tijdige correctie door een hoefsmid of bekapper kan voor veulens met dit probleem veel doen.


Wanneer leidt het tot blessures?

De rechts- of linkshandigheid en daardoor de ongelijkheid in de hoeflengtes van de voorvoeten (één hoef steiler, andere hoef platter) werkt door op hele been, de schouders, hals en rug waardoor er scheefheid ontstaat. Op zichzelf heeft het paard hier niet zoveel last van, maar zodra wij het paard gaan rijden en zijn lichaam gaan belasten wordt deze scheefheid een probleem.

Ook zal, zodra het paard uit balans raakt, zichzelf opvangen met het beter gecoördineerde voorkeursbeen.
Doordat wij op het paard gaan rijden verschuift er door ons gewicht in eerste instantie automatisch al meer gewicht naar de voorbenen. Daardoor raakt het paard uit balans en zal zich daarbij dus nog meer opvangen met het voorkeursbeen. Door (jaren van) overbelasting (het gaat om flink wat kilo’s) van het voorkeursbeen kunnen er kreupelheden zoals peesblessures etc ontstaan.


Bepaal het voorkeursbeen van jouw paard!

Weten wat het ‘risicobeen’ is van jouw paard? Dat kun je op verschillende manier ontdekken:

  • Kijk naar de hoeven. Zet je je paard op een harde ondergrond en kijk je vanaf de zijkant naar de hoeven (zie plaatje hierboven). Het verschil kan klein zijn en eventueel kun je de hoeven ook opmeten. De hoef welke platter is, wordt meer belast en dit is het voorkeursbeen van je paard.
  • Je kunt het ook horen. Loop op harde ondergrond met je paard en luister naar het landen van de hoeven. Hoor je één voorbeen harder neerkomen dan het andere? Dat is het been wat meer gewicht draagt.
  • Ook de schouderbespiering verraadt vaak het voorkeursbeen, de schouder van dit been is gespierder (zie plaatje hieronder)

Zorgen voor meer gelijkheid

Ongelijke hoeven zijn niet in 1,2,3 opgelost… Je kunt niet zomaar de hoeven even gelijker maken. 100% gelijk zullen ze overigens ook nooit worden.Maar het is wel belangrijk om ze zo gelijk mogen te krijgen.

Je paard goed Gymnastiseren (rechtrichten) is ook de sleutel tot meer gelijke hoeven. Dit begint al bij de opleiding van het jonge paard. Het kan jaren duren (vooral als het paard heel scheef is) maar door het zoveel mogelijk symmetrisch maken van de spieren van het paard verdwijnen scheefheden en kan het paard verantwoord zijn lichaam gebruiken, zelfs wanneer wij het ook nog met ons gewicht belasten.

Naast de training is het verstandig om ook advies in te winnen van een goede hoefsmid/bekapper en natuurlijk de voeten van je paard op tijd te laten behandelen (10 weken is gewoonweg te lang).
Door ook regelmatig foto’s van de voeten te maken op harde ondergrond kun je de voortgang in de gaten houden.


Zie ook:

– Ik wil mijn paard Rechtrichten, maar hoe begin ik?
Wat is lengtebuiging? en waarom is het belangrijk?
– 5 tips voor een goede volte

(Visited 874 times, 1 visits today)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *